Waarom loopt meer dan de helft van de maritieme projecten vroeg of laat vast? Documenten, mapjes, versienummers… in onze sector worstelen we er nog dagelijks mee. Op talloze scheepswerven en ontwerpbureaus struikelen teams over mapstructuren, zoektochten naar de juiste versie en eindeloze mailwisselingen. Dat is toch geen organisatie? Dat is georganiseerde chaos. En het kost ons elke dag tijd, kwaliteit en energie. Wist je dat uit onderzoek blijkt dat dure en schaarse engineers 30% van hun tijd kwijt zijn aan de zoektocht naar de juiste data?
Ik zie het overal gebeuren: projectteams die met de beste bedoelingen informatie delen, maar elkaar toch kwijtraken in de papieren werkelijkheid. Terwijl we ondertussen doen alsof we digitaal werken. We hebben toch SharePoint, Excel, PDF’s en digitale mappen? Maar het principe blijft hetzelfde: iedereen zoekt zich suf. De scheepsbouwsector werkt nog te vaak documentgedreven, terwijl de wereld volop onderweg is naar datagedreven werken.
Maar wat als we hieraan blijven vasthouden? Dat kan niet meer, want de risico’s zijn te groot. Wie blijft vasthouden aan documenten en mapjes, houdt ook de fouten in stand: verouderde tekeningen, verkeerde versies aan boord, late goedkeuringen en onnodige herstelwerkzaamheden. Dat zijn directe bedreigingen voor planning, veiligheid en winstgevendheid.
Wat mij betreft moeten we hier nú iets aan doen. Want zolang we vasthouden aan documentgedreven werken, blijven maritieme projecten falen. De oplossing is niet nóg een tool, maar een compleet andere manier van denken en werken. Data moet centraal staan: één single source of truth waarin eisen, tekeningen en specificaties direct met elkaar verbonden zijn, waar iedereen weet wat de laatste versie is en waar inzicht vanzelfsprekend wordt.
Het mooie is: het kan al.
Wat ons dus te doen staat is lef tonen. Stoppen met pleisters plakken op oude werkwijzen en kiezen voor échte digitalisering. Laten we mensen trainen om deze innovatieve werkwijze te gebruiken in hun dagelijkse werk. De maritieme sector blinkt uit in vakmanschap en innovatie. Laten we dat ook toepassen op onze informatieprocessen. We weten allang wat er beter kan. De kennis is er, de technologie is er. Nu de daadkracht nog.
Wie durft de mapjes los te laten?
